Deze zone van de deur laat meer kou binnen dan je zou denken

Een kleine spleet tussen dorpel en deurblad lijkt onschuldig, maar vormt in duizenden woningen de grootste lekpost van warmte. Energieadviseurs signaleren dat precies deze zone verantwoordelijk is voor onnodige stookkosten en schimmelvorming door condens. Wie vandaag zijn energierekening controleert, ontdekt dat een investering van enkele euro’s op termijn tientallen euro’s per maand kan schelen.

Warmteverlies begint bij enkele millimeters

Het Vlaams Energie- en Klimaatagentschap (VEKA) berekende dat bij een gemiddelde buitendeur een opening van drie millimeter al voldoende is om 25 m³ koude lucht per uur binnen te laten. Dat staat gelijk aan ongeveer 0,6 kWh extra verwarmingsverbruik per dag in het stookseizoen. In oudere rijwoningen met houten deuren loopt het verlies op tot 10 % van het totale energieverbruik voor verwarming.

Energiebedrijf Fluvius bevestigt die cijfers: elke niet-afgedichte kier verhoogt de CO₂-uitstoot van een huishouden met gemiddeld 45 kg per jaar. Het gaat dus niet enkel om comfort, maar ook om klimaatimpact.

Tussen handel en huisvlijt

De markt voor tochtstrips kende volgens marktonderzoeker GfK vorig jaar een groei van 18 %. Bouwmarkten zien vooral stijging bij zelfklevende siliconenprofielen en borsteldorpels. Toch blijft veel potentieel onbenut omdat bewoners vaak enkel ramen controleren, niet deuren.

Populaire oplossingen

• Borsteldorpel: geschikt voor ongelijke vloeren, kost circa €9–15 per deur.
• Rubberen afdichting: eenvoudig te plaatsen, levensduur gemiddeld vijf jaar.
• Automatische valdorpel: sluit mechanisch bij het dichtdoen, prijs vanaf €35.

Wie huurt, mag volgens de Vlaamse huurwet kleine energiebesparende maatregelen uitvoeren zolang ze reversibel zijn. Toch aarzelen velen uit vrees voor schadeclaims; verhuurders wijzen op esthetiek of drempelhoogte. De discussie verplaatst zich zo van isolatie naar verantwoordelijkheid.

Energieleveranciers onder druk

Na de piekprijzen in 2022 beloofden leveranciers zoals Luminus en Engie klanten te helpen hun verbruik te verlagen via ‘quick wins’. Toch worden tochtlekken zelden genoemd in commerciële campagnes die focussen op zonnepanelen of warmtepompen. Klein onderhoud lijkt minder rendabel voor grote merken, terwijl lokale energiehuizen juist daarin specialiseren.

Volgens cijfers van Netbeheer Vlaanderen vragen gezinnen die eerst luchtdichtingsadvies kregen gemiddeld 8 % minder gas aan na één winter. Die daling komt niet alleen door investering maar door bewustwording: mensen sluiten letterlijk hun eigen warmte op.

Koude zones zichtbaar maken

Thermografische foto’s tonen scherp waar koude binnendringt: onderaan deuren is het blauw altijd donkerder dan langs kozijnen. De kostprijs voor zo’n scan bedraagt tussen €80 en €150, maar sommige gemeenten zoals Gent en Mechelen bieden gratis inspecties aan in de wintermaanden.

Een eenvoudige test werkt ook: houd een brandende kaars of wierookstokje bij de kier; flakkert de vlam, dan is er luchtstroom. Deze huis-tuin-en-keukentruc — ooit standaardrepertoire van grootmoeders generatie — blijkt nog steeds doeltreffend én veilig als men voorzichtig omspringt met vuur.

Tabel: vergelijking jaarlijkse meerkost door tocht

Tussen regelgeving en realiteit

Sinds januari 2024 geldt in Vlaanderen dat nieuwe deuren moeten voldoen aan luchtdichtheidsklasse 3 volgens norm NBN EN 12207. Voor bestaande woningen bestaat echter geen verplichting tot retrofit. Daardoor ontstaan grote verschillen tussen buurhuizen: wie renoveerde bespaart onmiddellijk, wie wacht betaalt dubbel — nu aan gas, later aan renovatiepremies die strenger worden.

EnergieverliesWat je bij deuren laat liggen versterkt de tocht

Energieadviseurs waarschuwen dat slechte afdichting ook vochtproblemen veroorzaakt wanneer warme lucht condenseert tegen koude dorpels. Schimmelbestrijding kost gemiddeld €400 per deurpartij volgens cijfers van Test Aankoop. Een goedkope strip voorkomt dus soms dure sanering.

Kleine ingreep, grote symboliek

Tussen stijgende energielasten en klimaatdoelen lijkt een kier onder de deur banaal. Toch weerspiegelt ze hoe beleid en praktijk elkaar kruisen in het dagelijks huishouden: grote plannen stranden vaak op kleine details. De aandacht verschuift langzaam naar wat dicht bij handbereik ligt — letterlijk onder onze voeten — waar comfort begint en verspilling eindigt.

Binnenkort start VEKA een sensibiliseringscampagne rond “luchtslim wonen”. Verwacht wordt dat ze huishoudens concrete richtlijnen zal geven over meetstrips, labels (EPB‑nummer) en subsidievoorwaarden voor eenvoudige isolatiematerialen. Zo groeit uit één smalle spleet misschien het besef dat energiebesparing niet altijd hightech hoeft te zijn om effect te hebben.